Review

Een verhaallijn met epische proporties
Het verhaal van dit vervolg gaat verder enkele jaren na het einde van deel vier. Zakhaev is dan wel dood, zijn kompaan Makarov nog lang niet. Deze laatste is een smeerlap eerste klasse en deinst voor niets of niemand terug. De bedoeling van Makarov en zijn terroristische organisatie? Paniek en verderf zaaien,..ontstaat daardoor een nieuwe Wereldoorlog, des te beter.

De speler kruipt wederom in de huid van verschillende soldaten, elk behorend tot een andere militaire tak. Het gros van de game zal gespeeld worden als Roach, een lid van Task Force 141 welke nu onder leiding staat van captain “Soap” MacTavish, het Britse speelbare personage uit Call of Duty 4. Maar ook soldaten uit het Amerikaanse leger komen aan bod.

Speelbare personages en hoofdpersonages die het verhaal doen draaien zijn er in overvloed. Misschien zelfs te veel om een duidelijk overzicht te houden. Hetzelfde geldt voor de vele omgevingen waar heibel geschopt wordt. Rio de Janeiro, Afghanistan, Washington D.C., Rusland,… Zowat de hele wereld is het strijdtoneel. Alle omgevingen en personages zijn wel prima uitgewerkt en ze voelen getrouw en imposant aan, maar al dat gewissel zorgt er voor dat er zo goed als geen band gesmeed kan worden met de soldaten en hun belevenissen, waardoor uiteindelijk het moeilijk is om door de hele complot opgeslurpt te worden.



Na bijna elke missie wordt gewisseld van omgeving en van speelbaar personage. Wat er voor het nieuwe personage gaande is, wordt door simpele briefings uitgelegd. Cliché en weinig origineel, dat is zeker, maar gelukkig worden de briefings wel geanimeerd en scheppen ze een duidelijke voorhistorie over de te komen gebeurtenissen. Zo verloopt het voor de achttien missies. Dit zijn er dan wel meer dan in het eerste deel, maar ze zijn allen een heel stuk korter.

Sterk verbeterd ten opzichte van het vorige deel is het gevoel van rechtlijnigheid. Maar al te vaak zal je nog van punt A naar punt B moeten, maar de route die je volgt is lang niet meer zo lineair als voorheen. Dit zorgt voor een meer open gevoel en geeft de speler meer vrijheid bij het plannen van de aanval. Ook de artificiële intelligentie heeft een flinke boost gekregen en dat is duidelijk te merken wanneer ook de vijanden gebruik maken van de grote open omgevingen om jou te flankeren.

Call of Duty: Modern Warfare 2 biedt op het vlak van single-player een even lange game als het vorige deel. Dit houdt de speler ongeveer een achttal uur zoet. Toch onderscheidt dit verhaal zich duidelijk van dat eerste deel. Alles is grootser en spectaculairder: er zijn vettere moves, meer wapens en meer mogelijkheden. De hele opzet lijkt zo gerukt uit een “over the top” Amerikaanse Hollywood blockbuster.



Realisme, wapens, voertuigen, actie en boom boom!
Realisme is altijd iets waar de Call of Duty-reeks naar heeft willen streven. Dat principe wordt ook nu weer gehandhaafd. Zo zijn er ruim een dertigtal moderne vuurwapens beschikbaar, waarvan sommige voorzien zijn van secundaire vuuropties. Wederom zijn de wapens voorzien van levensechte opties zoals vizieren, red dots, warmte kijkers en heel wat stopkracht.

Zowat alle wapens krijgen hun beurt in het spel, waardoor ze allemaal lekker getest kunnen worden. Misschien minder realistisch, maar desondanks lekker stoer, is de optie om bepaalde wapens te 'dual wielden'. Glock 18’s, Uzi’s en zelfs shotguns met afgezaagde loop kunnen zowel links als rechts vastgehouden worden voor meer vuurkracht, maar met mindere precisie.

De actie wordt alleen maar intenser wanneer er rekening gehouden moet worden met aspecten zoals wind, zwaartekracht afstand of zelfs burgers. Ja, deze keer zal de speler regelmatig in vuurgevechten komen terwijl burgers rondom naar dekking zoeken. Een kogel in de kont van zo’n onschuldige burger jagen is uiteraard een grote no-no wat resulteert in het falen van de missie. Er is maar in één missie toegelaten om op burgers te schieten. En die missie heeft dan ook meteen geleid tot een ban in Rusland en een grote controverse.

Voor het eerst in de moderne tak van de Call of Duty-reeks kunnen er nu voertuigen gebruikt worden. Een leuke noot aan de game dat een aangename afwisseling biedt van al dat gesluip en geknal, maar zeker geen ijzeren meerwaarde. De speler kan een sneeuwscooter en een rubberen motorboot besturen.



Multiplayer, multiplayer, multiplayer!
Veel gamers interesseren zich niet in de verhaallijn en willen deze game alleen maar voor de online-mogelijkheden. Wel nu, die gamers zullen niet bedrogen uitkomen. De gameplay is eigenlijk nog hetzelfde, maar dit nieuwe deel is gewoon voorzien van enkele uitbreidingen. Dus heel erg veel valt er niet over te vertellen.

Momenteel zijn er vijftien maps waar bloed vergoten kan worden, maar dit aantal zal in de toekomst via extra content toenemen. Gameplay modi werden simpelweg overgenomen uit deel vier, al zijn er twee nieuwe. Capture The Flag is een alombekende modus, maar Demolition vraagt misschien wat uitleg. In deze modus moeten bommen, verspreid over de map, op tijd onschadelijk gemaakt worden. Dit gebeurt uiteraard onder de verwachte tegenstand.

Wat het multiplayer-aspect van deel vier zo vet maakte, was de mogelijkheid om je wapens te pimpen naar je eigen voorkeur. Dit is nog steeds een optie, maar nu kan je wapens voorzien van meer dan één toevoeging. Bovendien kunnen nu ook de killstreaks volledig aangepast worden naar eenieders believen. Ook Callsigns kunnen nu aangepast worden, alsook het rangembleem. Hierdoor kan de speler een nog persoonlijkere toets aan alles geven.

De kern van het multiplayer-aspect blijft dus duidelijk hetzelfde, maar dat is maar best want die was haast perfect. De nieuwe opties maken alles gewoon net iets leuker en de geinige boodschappen die verschijnen op je scherm zoals “revenge” en “payback” wanneer je iemand doorzeeft die jou eerder te grazen had genomen, zorgt regelmatig voor een grijns op een gamer’s smoelwerk.



Spec Ops vraagt het uiterste van elke soldaat!
Spec Ops is een geheel nieuwe modus in Modern Warfare. Deze 23 kleine missies zijn op twee missies na, volledig beschikbaar via single-player. Maar het leukst is om dit gewoon met een vriend te spelen. Maar wat is Spec Ops dan exact? Wel, het zijn heel korte missies waarbij enkele doelen bereikt moeten worden. Het addertje onder het gras is dat sterven betekent dat alles overnieuw gedaan moet worden. De missies variëren enorm, gaande van het overleven van enkele aanvallen, het onschadelijk maken van bommen, het geniepig besluipen van vijanden, tot het doorkruisen van zwaarbewaakte kamers. Op de makkelijkere moeilijkheidsgraden is Spec Ops een “walk in the parc”. Maar draai de kraan op Veteran en overleven zonder een strak plan zit er niet meer in.

Spec Ops is echt een leuke toevoeging aan de game, want het vergt echt samenwerken en biedt enkele maffe en spannende momenten. Er is immers niets leukers dan samen met een vriend een bos vol vijanden uitschakelen terwijl je beschoten wordt door sluipschutters. Maar Spec Ops durft ook af te wijken van de traditionele gameplay van de game. Zo stopt het één speler op de grond terwijl een tweede speler vanuit een vliegtuig met zwaar geschut dekking moet geven. Of, het plaats beiden op een sneeuwscooter om een echt potje te racen.

Bij het voltooien van Spec Ops-missies speelt de speler sterren vrij met een maximum beloning van drie sterren voor één missie. Hoe meer sterren, des te meer Spec Ops missies er beschikbaar worden. In het totaal zijn er dus 69 sterren te verdienen. Zodra die allemaal binnen zijn, krijgt de speler echt een gevoel van voldoening. Zeker omdat de laatste drie missies pure waanzin zijn!



Een heftige en gewilde oorlog!
Call of Duty: Modern Warfare 2 stelt niet teleur. De verhaallijn van de single-player is dan wel extreem van de pot gerukt en is te Hollywood-achtig, het wordt wel immens gepresenteerd. Hierbij komt nog eens een ijzersterke gameplay met fantastische geluidseffecten. Alleen grafisch is Call of Duty: Modern Warfare 2 geen uitblinker. Alles ziet er echt prima en gelikt uit, maar de vooruitgang op het vierde deel is miniem en er wordt geen nieuwe standaard gezet. Maar, dat doet er niet toe, want het blijft knap om naar te kijken.

Oh multiplayer, wat ben je verslavend! Dezelfde vertrouwde belevenissen uit het vorige deel werden overgenomen en werden voorzien van vele verrijkingen. Het aanpassen van wapens, callsigns en afknallen van tegenstanders is en blijft dolle pret. Aangezien deel vier nog steeds één van de meest gespeelde games is en er bijna geen enkele andere shooter aan kan tippen, is het vanzelfsprekend dat deze rijkere versie van multiplayer ongeëvenaard is.

Kortom, Call of Duty: Modern Warfare 2 is terecht één van de best verkochte games ooit en hoort thuis in de collectie van iedereen die een console of gamewaardige computer heeft. Geen enkele andere shooter levert zo’n geweldige en intense ervaring als deze.